“Eu coa palabra nación non me vou atragantar”, afirmou Fraga Iribarne, para ameazar unha vez máis, como voceiro parlamentario do PP, que o seu partido
non debaterá a reforma do Estatuto de Autonomía de Galiza se non se lle garante, “absolutamente” e de xeito previo que a reforma non incluirá o
termino “nación&r “Eu coa palabra nación non me vou atragantar”, afirmou Fraga Iribarne, para ameazar unha vez máis, como voceiro parlamentario do PP, que o seu partido
non debaterá a reforma do Estatuto de Autonomía de Galiza se non se lle garante, “absolutamente” e de xeito previo que a reforma non incluirá o
termino “nación”. Fraga, considera que “sentar nunha mesa para discutir o inconcibíbel (refírese a nación) é facer o paripé”.
Pouco importa que sexa unha ponencia parlamentaria a encargada de redactar o enteproxecto de Estatuto e que esta aínda non se constituíse. Fraga reitera
que é “absolutamente esencial para o PP, para que poda decidir participar na ponencia ou non, saber antes con certeza se vai figurar a palabra nación ou
non”. Por que esa palabra aparece nas bases dos dous anteproxetos presentados até de agora, o dos nacionalistas e o dos socialistas. Tamén aparece no acordo de goberno asinado por ambos partidos. Poderíase pensar que Fraga utiliza a táctica de bloquear, na práctica, a reforma estatutaria, para que entren en contradición os dous socios de goberno, sobre todo cando no PSOE hai algúns destacados militantes, como o alcalde coruñés Francisco Vázquez, que pensa coma o ministro franquista.
É o propio ex presidente da Xunta quen aclara que non é xa unha cuestión política, senón fisiolóxica: “atragántase” coa palabra nación, sempre que
esta non vaia enfeitada coa palabra española (“única e indivisíbel, Arriva España”, bradou en moitas ocasións).
O problema de Fraga é que só lle queda até xaneiro.Celebrado o congreso para elixir sucesor, mandarano a Madrid para que, co soldo de senador autonómico,
viva ben e non de máis a lata. Por que os tres candidatos que anunciaron que optan ao posto de Fraga,
mostraron a súa disposición ao dialogo cos outros partidos para a reforma do Estatuto. Unha participación sen pexas previas. Dous deles, Xosé Manuel
Barreiro e Cuíña Crespo inciden no seu programa ante os militantes en que o PP na Galiza ten que ser un partido “galeguista” e autónomo de Madrid.
Por iso Agel Acebes, coa axuda da prensa de Madrid, puxo a andar unha campaña contra Cuíña (que significa o mesmo que pujol en catalán), afirmando
que está a montar outro partido “galeguista” por se non gaña as elección internas. Fraga tamén se apurou agora a descualificar ao que presentou moitos anos como o seu sucesor. Daquelas Cuíña falaba ante Fraga e Aznar no monte Faro de que o PPdG ³estaba na fronteira da autodeterminación², citaba a Castelao
e falaba de Galiza nación. Fraga tragaba. Agora atragántase.